0513 – 629 090 Contact

Interview met Janske: "We doen wat we kunnen."

Janske Brouwer - Nieuwland maakt met kleinschalig vrijwilligerswerk een wereld van verschil

Ze is het toonbeeld van veerkracht. Janske Brouwer-Nieuwland laat zich – ondanks persoonlijke tegenslagen – beslist niet uit het veld slaan en stelt haar grote hart open voor iedereen die dat zo goed kan gebruiken. Samen met haar man Johannes woont ze in Aldeboarn. Beide zijn 67 jaar (“mijn man is tien uren ouder!”) en zetten zich maar al te graag in voor hun naasten. Werken hoeft niet meer, maar stilzitten is ook geen optie voor dit bijzondere stel. Naast de zorg voor familieleden zetten ze zich met liefde in voor het dorpse verenigingsleven. “Het zit ons in de genen. Ik heb het meegekregen van mijn ouders en ook onze kinderen zijn inmiddels hartstikke actief met vrijwilligerswerk.” Janske zat in het bestuur van de Gondelvaart en drumband, werkt in De Ynbring, verkoopt boeken in de Superrr en zet zich met ziel en zaligheid in voor arme gezinnen in Roemenië. “Oh ja, ik drum ook nog bij het korps en de Kapel.”

De handen laten wapperen

Een groot deel van haar werkende leven brengt Janske door in de school van Lyndenstein, in Beetsterzwaag, als klassenassistent. Ze heeft goed contact met één van de juffen daar, waar ze later prive nog heel veel tijd mee door zal brengen. “Mijn dochter Marijke is naar haar vernoemd, ze werd als een oma voor onze kinderen.” Met de geboorte van de kinderen, stopt Janske met werken. “Dat ging toen zo, maar ik had het prima naar mijn zin hoor.” Toen de meiden wat ouder werden, kwam ze nog even terug op Lyndenstein als invalkracht. “Onze dochter ging studeren in Zwolle, de kosten voor de opleiding waren hoog. Ik besloot weer te gaan werken en reed zes jaar als taxichauffeuse bij Van der Krieke hier in het dorp. Toen ik vanwege gezondheidsredenen niet meer op de taxi mocht rijden, viel dat weg. De lerares van Lyndenstein werd ouder, woonde alleen en had zorg nodig, die heb ik meteen op me genomen. Onze band werd zo hecht, mijn meiden vertelden altijd trots dat ze twee pakes en beppes én een oma hebben.”

Stichting Groningen Friesland Drenthe voor Roemenië

“In juni 1991 zag ik een advertentie in de krant, namens de Stichting Groningen Friesland Drenthe voor Roemenië. Er stond een telefoonnummer bij van iemand uit Aldeboarn, dat maakte me nieuwsgierig. Ik heb eens even gebeld en het sprak me onmiddellijk aan. Niet alleen maar klakkeloos geld geven, maar een band opbouwen met een ‘eigen’ gezin en ervoor zorgen dat ze datgene krijgen wat ze nodig hebben. Ik vind dat zo waardevol!”

Het hele jaar door werken de vrijwilligers hard voor de stichting om materialen bij elkaar te verzamelen. Ze steunen gezinnen, ouderen en kinderen (met geld, levensmiddelen en goederen), ziekenhuizen, scholen en kerken (met geld en goederen) en dorpsgemeenschappen helpen ze met kleinschalige projecten.

Inmiddels zijn zowel Janske als Johannes nauw betrokken bij het werk van de stichting. Vier keer per jaar vertrekt er een transport vanuit Noord Nederland naar Roemenië. Johannes is één van de vrijwillige vrachtauto chauffeurs en rijdt minstens één keer per jaar. Vier vrijwilligers zijn ruim een week onderweg en stoppen op elf adressen om spulletjes af te leveren. Het transport is niet gratis, een rit brengt zo’n 5500 euro aan kosten met zich mee. “Het voelt soms naar om mensen om een kleine bijdrage voor het transport te vragen als ze spullen bij ons afleveren, maar we kunnen het onmogelijk allemaal zelf betalen.”

De Ynbring

Vaste prik op donderdag is Janske’s aanwezigheid bij De Ynbring. Een kringloopwinkel in hartje centrum, waar je ook zo even binnenstapt voor een kop koffie. De ruim opgezette winkel biedt eindeloos slenterplezier langs gebruikte spullen in een uitstekende staat. “Alles wat voor ons niet goed genoeg is, brengen we naar een ander adres. We smiite hjir neat fuort.” De opbrengst van De Ynbring komt ten goede aan Stichting Thalente, actief vanuit Aldeboarn voor projecten in Zuid Afrika. De producten die Janske zelf inbrengt, laten een R op het prijskaartje zien. Daarvan gaat de helft naar Thalente en de helft naar Roemenië. De afgelopen vier jaren bracht maar liefst 5.000 euro voor de stichting op, gezien de zachte prijsjes in de winkel is dat ontzettend veel!

Boekenstal

In de lokale supermarkt heeft Janske haar eigen hoek, waar ze boeken verkoopt. De voorraad telt ruim 200 boeken, die ze voor een prikje verkoopt. Uiteraard gaat ook deze opbrengst naar de stichting. En dat tikt flink aan, glundert ze. In zeven jaar is er meer dan 7.000 euro verdiend!

Vrije tijd

Met zoveel drukte lijkt het alsof Janske de hele dag in beweging is. “Maar,” zegt ze zelf, “ik hou ook van ontspannen hoor. Ik fiets en wandel graag en we trekken er regelmatig op uit met onze boot. Een boek mee en lekker handwerken. Oh ja, ik brei ook graag. Heb wel zestig poncho’s gebreid en verkocht, de opbrengst was uiteraard voor de stichting.”

Zelfs Corona weerhoudt haar niet om bezig te zijn. “Er viel veel weg, het werd rustig. Gelukkig heb ik vier lieve kleinkinderen. Ik paste op en gaf ze les, zodat hun ouders de handen vrij hadden.”

“Ik kin net neat dwaan”, vertrouwt ze me toe aan het einde van ons gesprek. “We doen wat we kunnen.” Het is niet alleen het motto van de stichting, het is wat Janske uitstraalt met haar hartelijke persoonlijkheid en een lieve glimlach. Wat een voorbeeld voor velen.

Kleurrijk Vrouwenwerk ontvangt royale cheque

Kleurrijk Vrouwenwerk ontvangt royale cheque

De Soroptimistclub Friesland-Zuid is één van de ruim 3000 Soroptimistclubs wereldwijd, die zich inzet voor de verbetering van de levens en positie van vrouwen en meisjes. Dit doen ze door te bouwen aan een stevige band met elkaar en met de lokale samenleving en...